Kendim İçin Notlar - 1

Kendim İçin Notlar - 1

Nerden ve nasıl başlayacağımı bilmiyorum ama bugün sana bilgi vermeyeceğim. Şu an spor hocan değilim. Ya da yarışmacı. Dertleşeceğim. Tüm samimiyetimle anlatacağım. Sanki en yakınım, dostummuşsun gibi içimi açacağım sana. Belki de en özelimi. İlerleyen dakikalar neyi gösterecek bize bilmiyorum. Belki senin de yarana dokunacağım. Ya da sıkılıp sonuna kadar dinlemeyeceksin bile beni. Ama eminim ki yazdıklarımda kendini bulacaksın. 

Bana bugün bu yazıyı yazdıran bir kayıp. Belki senin için önemsiz ama benim için çok önemli. Linkin Park dinler misin ? Ya da bilir misin ? Solisti Chester Bennington un kendini asarak yaşamına son verdi bugün. Ve bu beni koparan an oldu. Aynı şekilde bir kaç ay önce Soundgarden ın solisti Chris Cornell kendi hayatına son verdi. Ve 1994 yılında Nirvana grubunun solisti Kurt Cobain de kendini vurarak intihar etmişti. Hep büyük, kaliteli gruplar, sesler, bir yerlere gelmiş, başarılı kişiler...Sanki hiç sorunları yok gibi değil mi ? Ta ki kendi canlarını aldıkları ana kadar. Bu kadar güçlü ve varlık içindeyken çaresizlikleri, mücadeleleri. 

Ben bu grupları dinleyerek büyüdüm. Her parçalarında bir anım var. Ortaokul, Lise, üniversite ve şimdi..... Linkin Parkla snowboard yaptım, Nirvanayla isyan ettim, Soundgardenla çizdim, tasarladım ve kendimden geçtim. Ve nerdeyse 40 yaşına dayandım. Hala onlarlayım linkin park ile antrenman yapıyorum, Chris Cornell ile dans ediyorum ve sanırım onlarla öleceğim. Her türlü bana ve aslında sana yakın insanlar. Benziyoruz onlarla. 

Belki onlar kadar meşhur değilim ya da değilsin, harika seslerimiz yok, hayran kitlemiz yok, sen masa başında 9-6 çalışıyorsun. Bense her koşulda sabah 6 da kalkıp işe gidiyorum ve kimse bunun için bana ölüp bayılmıyor.

 Sahneye çıkmıyoruz, şarkı sözü yazmıyoruz. Tek farkımız bu. Onlara hayranlık besliyoruz bizim için onlar ulaşılmaz geliyor. Konserlerine gittiğimde onları saatlerce nefes almadan büyük bir aşkla izlerdim. Belki sen de nefes almadan izledin onları ya da büyük bir keyifle dinledin. İmrendin onlara. Ama...... Hepsinin aslında ortak bir noktası vardı. Hepsi çok acı ve yokluk çekmiş, uyuşturucu bağımlısı, alkolik, defalarca depresyon tedavisi görmüş , istismara uğramış, yokluktan çıkmışlardı. 

Ne kadar sıcak kanlı olsalar da, mutlu görünseler de, şık kıyafetlerin içinde, lüks arabalarla gezseler de içlerinde hayata karşı hep bir öfkeleri ve isyanları vardı. Acı çekiyorlar, çıkışı arıyorlardı. Tıpkı senin gibi, tıpkı benim gibi. 

Yetenekleri vardı birileri keşfetti ya da çok çalıştılar ve bugün ki yerlerini aldılar. Ama bu onların hayatla ve kendileri ile olan mücadelelerini, acılarını bitirmedi. 

Ya sen ? Sen hiç mi acı çekmedin ? Hiç mi kocan, sevgilin, eşin tarafından dövülüp, aşağılanmadın ? Hiç mi yokluk çekmedin ? Hiç mi depresyona girmedin ? Ailende gizli sırların acıların yok mu ? Belki özürlü bir çocuğun ya da özürlü bir kardeşin ? Hiç mi tacize uğramadın ? Hiç mi umutsuzluğa kapılmadın ? Hepsini geçtim sen hiç mi düşmedin ? Bunu bana söyleyemesen de ben biliyorum sen de defalarca düştün ve düşüyorsun. Sen de bizdensin. Acıların var ve çabalıyorsun. 

Sana bir sır vereyim mi ? Ben onlardanım. İtiraf ediyorum. Büyük, çok büyük acılarım var. Yokluk içinden geldim. Çok mücadele ettim, ediyorum. Benim de sırlarım var, kötü anılarım, çaresizliklerim. Çıkış yolunu aradım hep, arıyorum da, hayatın ve yaşamın anlamını. Beni takip ettiğin beğendiğin bir sporcu ya da hoca olarak görme şu an. insan olarak gör. 

Belki de uzaktan sana da benim yaşantım harika görünüyor. Tıpkı Chris in ya da Chester ın hayatının bana mükemmel göründüğü gibi. Ama....... Sana diyeceklerim var uzatmadan. 

Her ne yaşadıysan bundan utanma, sızlanma ve asla pes etme. Biliyorum ki hiç kolay değil. Ama hayat buna değer. İyi taraflarını görmeye çalış. Her düşüşün bir çıkışı olacak inan bana. Her bitiş yeni bir başlangıç olacak. 

İnsanları boşver tek kurşunun var ne istiyorsan onu yaşa, değerini unutma ve kimsenin seni yıkmasına izin verme. Kimse senden üstün değil bunu unutma. Bir zamanlar ( çocukken ) sahip olduğun hevesi unutma. Geçmişte her ne yaşadıysan üstüne bir çizik at, herkesi affet ve kendini sev. Çünkü sen sevilmeye layıksın. Cesur ol, güçlü ol lütfen. Yalnız değilsin bunu unutma. Hepimizin sınavları, hayatları farklı ama özde hepimiz aynıyız. Senin ya da chris in çektiği acıyı bende çekiyorum, dünyanın diğer ucunda ki adam da. Hepimiz biriz. 

Her zaman iyi olan kişi ol. Yardımsever ve iyi. Elindekiler için, yaşamın için, her nefesin için, tutan elin ayağın için minnettar ol. Tanrıya hergün teşekkür et. Kurt Cobain in dediği gibi " Hepimizin içinde iyilik vardır. Ve sanırım ben insanları çok fazla seviyorum. Beni üzecekleri kadar fazla. Tanrı'nın küçük hassas doğmuş bir kuluyum. Neden sadece keyfime bakmıyorum bilmiyorum.

" NEDEN SADECE KEYFİNE BAKMIYORSUN ? 

Barış, sevgi, empati......

Paylaş :

© 2018 Ebru Eryener.
Powered by mysu.com